اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر رضايت زناشويي زنان متأهل مبتلا به سرطان خون

مقدمه و هدف: بيماران مبتلا به سرطان يكي از گروه هاي آسيب پذير در برابر مشكلات طاقت فرساي بيماري و شيوع بالاي آن در جامعه امروزي هستند تحقيقات نشان داده است كه درمان هاي روانشناختي مي تواند بر بهبود بيماري و روند طول درمان مؤثر واقع گردد. لذا هدف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر رضايت زناشويي زنان متأهل مبتلا به سرطان خون كه مشغول به درمان در بيمارستان سيدالشهدا اصفهان سال هاي 1396_1397 بستري بودند است.مواد و روش ها: اين پژوهش به روش نيمه آزمايشي و با استفاده از طرح پيش آزمون -پس آزمون با گروه كنترل انجام گرفت. جامعه آماري پژوهش، كليه بيماران سرطان خوني كه مشغول به درمان در بيمارستان سيدالشهدا اصفهان سال 1396_1397 بستري بودند نمونه پژوهش شامل 24 نفر از بيماران مبتلا به سرطان خون بود كه با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه 12 نفري آزمايش و كنترل قرار گرفتند و پرسشنامه رضايت زناشويي (اينريچ_اولسون 1998، فرم كوتاه) را تكميل نمودند و به افراد گروه آزمايش به مدت 8 جلسه 60 دقيقه اي درمان مبتني بر پذيرش و متعهد براي زنان متأهل مبتلا به سرطان خون ارائه گرديد اما گروه كنترل هيچ مداخله اي دريافت نكرد. داده ها با استفاده از واريانس چند متغيره و تك متغيره و نرم افزار spss20 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.نتايج: نتايج حاكي از اين بود كه نمرات آزمون اينريچ در گروه آزمايش در مرحله پس آزمون كاهش قابل توجهي.(P 0/05) نسبت به شركت كنندگان كنترل داشته كه اين نشان دهنده اثربخشي درمان بوده است.نتيجه گيري: بنا بر يافته هاي اين پژوهش درمان مبتني بر پذيرش و تعهد درمان مؤثري بر رضايت زناشويي زنان داراي سرطان خون مي باشد. لذا انجام مداخلات بر اساس اين رويكرد مي تواند براي زنان مبتلا به سرطان خون مفيد باشد.