تأثير نور دهي تأخيري بر استحكام باند Push-out پست گلاس فايبر به نواحي مختلف عاج كانال ريشه

زمينه و هدف: تأخير در نور دهي مي تواند سبب بهبود ساختار پليمري، خواص مكانيكي و توزيع يكنواخت تر استرس ها در سمان رزيني گردد. اين مطالعه با هدف بررسي تأثير روش هاي تابش نور فوري، تأخيري 5 و 10 دقيقه در دو نوع سمان رزيني بر استحكام باند pushout يك نوع فايبر پست در مناطق مختلف كانال ريشه انجام گرديد. روش بررسي: در 60 ريشه دندان كشيده و اندو شده تك كانال، فايبر پست FRC Postec Plus توسط دو سمان رزيني Panavia F2.0 و Nexus3 و به سه روش نور دهي فوري و تأخيري 5 و 10 دقيقه چسبانده و بعد از 24 ساعت قرارگيري در تاريكي، تست pushout توسط دستگاه Universal testing در قطعات كرونال، مياني و آپيكال انجام شد. طرح شكست زير استريوميكروسكوپ مشاهده و داده ها با تست هاي ANOVA و Tukey post hoc بررسي گرديد. 05/0 P به عنوان سطح معني داري در نظر گرفته شد. يافته ها: در Nexus3 استحكام باند فوري (32/4 ±18/11) به طور معني داري بالاتر از روش هاي تأخيري بود (001/0=P). در Panavia F2.0 روش تأخيري 5 دقيقه به طور معني داري نسبت به ساير روش ها بالاترين استحكام باند (62/4 ±34/13) را داشت (05/0 P). استحكام باند روش هاي مختلف نور دهي با ناحيه ريشه ارتباط معني دار آماري نداشت. در Nexus3 استحكام باند ناحيه كرونال (7/3 ±83/11) از مياني ( 1/3 ± 12/9) (015/0=P) و اپيكال (77/2 ±65/5) به طور معني داري بالاتر بود (000/0=P) و نيز استحكام باند در ناحيه مياني از اپيكال (002/0=P). در Panavia F2.0 استحكام باند در مقايسه دو به دو نواحي، تفاوت معني داري نداشت (05/0 P). نتيجه گيري: تأخير در تابش نور، اثرات متفاوتي در استحكام باندpushout انواع سمان هاي رزيني دوال كيور دارد.