مقايسه تأثير روش‌هاي تحليل رفتار كاربردي (ABA) پاسخ محور(PRT) و تلفيقي بر افزايش خزانه‌ واژگان كودكان با اختلال طيف اتيسم چهار تا شش ساله

هدف: پژوهش حاضر به مقايسه تأثير روش هاي تحليل رفتار كاربردي، پاسخ محور و تلفيقي (تحليل رفتار كاربردي و پاسخ محور با يكديگر) بر افزايش خزانه واژگان كودكان با اختلال طيف اتيسم 4 تا 6 ساله پرداخته است. روش: پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي و طرح آن پيش آزمون - پس آزمون گسترش يافته است. تعداد 30 كودك (13 دختر و 17 پسر) 4 تا 6 ساله از دو مركز آموزشي اتيسم به روش نمونه گيري تصادفي مرحله اي انتخاب و پس از همتاسازي و به شيوه كاملاً تصادفي در سه گروه تحليل رفتار كاربردي، پاسخ محور و تلفيقي قرار گرفتند. به منظور ارزيابي و همگن سازي آزمودني ها از مقياس تشخيص اتيسم گيليام (گارز) و نيز بررسي خزانه واژگان از يك سياهه ارزيابي واژگان محقق ساخته استفاده شد. همه گروه ها طي 16 جلسه (8 هفته 2 جلسه اي و هر جلسه 90 دقيقه) تحت برنامه مداخله خاص خود قرار گرفتند. يافته ها: تحليل داده ها بدست امده با استفاده از آزمون كروسكال واليس ( 8/60=x2 ) نشان داد كه ميانگين واژگان آزمودني ها در گروه تلفيقي به گونه معناداري از دو گروه تحليل رفتار كاربردي و پاسخ محور بيشتر بوده است. نتيجه گيري: يافته هاي به دست آمده نشان داد كه روش تلفيقي نسبت به دو روش تحليل رفتار كاربردي و پاسخ محور به تنهايي به افزايش بيشتر خزانه واژگان كودكان با اختلال طيف اتيسم چهار تا شش ساله منجر مي شود.