مقايسه اثربخشي آموزش مهارت‌هاي شناختي اجتماعي با بازي درماني شناختي- رفتاري بر مهارت‌هاي اجتماعي و مقبوليت اجتماعي كودكان با اختلالات رفتار ايذايي

هدف: پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي آموزش مهارت هاي شناختي اجتماعي با بازي درماني شناختي - رفتاري بر مهارت هاي اجتماعي و مقبوليت اجتماعي كودكان مبتلا به اختلالات رفتار ايذايي شهر كرج انجام شد. روش: روش پژوهش، نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون، پس آزمون و گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه كودكان پايه اول و دوم ابتدايي مناطق 1، 2 و 3 شهر كرج در سال 1395 بودند. 46 كودك به شيوه نمونه گيري تصادفي و در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در سه گروه آزمايش (دو گروه) و كنترل (يك گروه) جايگزين شدند. گروه آزمايش اول، 10 جلسه 30 دقيقه اي تحت آموزش مهارت هاي شناختي اجتماعي و گروه آزمايش دوم، نيز 10 جلسه 30 دقيقه اي تحت آموزش بازي درماني شناختي رفتاري قرار گرفتند. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش پرسش نامه علائم مرضي كودكان و مقياس مهارت هاي اجتماعي و مقياس مقبوليت اجتماعي بود. يافته ها: نتايج تحليل كوواريانس چندمتغيره نشان داد كه دو گروه از نظر شدت تأثير دو مداخله تفاوت معناداري باهم ندارند، ولي هر دو مداخله مهارت هاي شناختي اجتماعي و بازي درماني شناختي رفتاري، موجب تحول مهارت هاي اجتماعي و مقبوليت اجتماعي در دو گروه آزمايش شد. نتيجه گيري: به نظر مي رسد آموزش مهارت هاي شناختي اجتماعي و بازي درماني شناختي اجتماعي هر دو در تحول مهارت هاي اجتماعي و مقبوليت اجتماعي كودكان با اختلالات رفتاري مؤثر هستند و مي توان از آنها در مداخلات باليني استفاده كرد.