اثربخشي آموزش ايروبيك بر سلامت روان و شادكامي دانش‌آموزان دختر كم‌توان ذهني

هدف: هدف اين مطالعه بررسي اثربخشي آموزش ايروبيك بر سلامت روان و شادكامي دانش آموزان دختر كم توان ذهني بود. روش: جامعه آماري اين پژوهش شامل همه دانش آموزان دختر كم توان ذهني مدرسه صالحه شهر مشهد بود كه از اين تعداد به روش نمونه گيري در دسترس و بر اساس نمره سلامت روان (جي اچ كيو) و نمره شادكامي آكسفورد (اواچ آي)، 30 نفر كه تمايل به همكاري داشتند به عنوان نمونه انتخاب شدند. اين 30 نفر به طور كاملاً همتا در ۲ گروه 15 نفره الف و ب گزينش شدند كه گروه الف، 16جلسه آموزش گروهي ايروبيك را دريافت كرد و گروه ب گروه كنترل بود كه در ليست انتظار قرار داشت. همچنين براي تجزيه و تحليل داده ها از تحليل كوواريانس استفاده شد. يافته ها: يافته هاي پژوهش نشان داد كه آموزش ايروبيك به طور معناداري باعث افزايش شادكامي، سلامت روان و كاهش افسردگي، اضطراب و بي خوابي، نشانه هاي جسماني و اختلال در عملكرد اجتماعي دانش آموزان كم توان ذهني مي شود. نتيجه گيري: كودكان كم توان ذهني كه در گروه آزمايش بودند، نسبت به كودكاني كه در گروه گواه بودند، به طور معناداري شاهد افزايش شادكامي، سلامت روان و كاهش افسردگي، اضطراب و بي خوابي، نشانه هاي جسماني و اختلال در عملكرد اجتماعي خود شدند.