سهم صوفيان در اسلام‌پذيري بوميان در هند عصر تركان

نفوذ و گسترش دين اسلام در شبه‌قارﮤ هند از مباحث و مسائل مهمي است كه از ديرباز، ذهن پژوهشگران را متوجه خود كرده است. در گسترش و نفوذ اسلام، عوامل متعددي تاًثير داشته‌اند كه مي‌توان به ورود مهاجمان نخستين و تجار و بازرگانان مسلمان و مهاجرت علما و اهل تصوف اشاره كرد. در اين بين نقش و سهم صوفيان از سايرگروه‌ها بيشترو پررنگ‌تر بوده است. صوفيان با رفتارهاي مناسب و انساني و تعامل با ساكنان شبه‌قارﮤ هند و اديان هندي، موفق شدند تاحدودي، نفرت و بدبيني هندي‌ها را از عملكرد مهاجمان در حملات دورﮤ آغاز گسترش اسلام از بين ببرند. يافته‌هاي پژوهش از آن حكايت دارد كه تعامل مبلغان و رهبران صوفيان و كاركرد آنها، در عميق‌شدن باورهاي اسلامي و ديني در ميان ساكنان شبه‌قارﮤ هند نقش مؤثري داشته است. محتواي دعوت صوفيان، اشتراك‌هاي فكري تصوف با اديان و آيين‌هاي هندي، سلوك معنوي صوفيان، دادوستد­هاي طريقت‌هاي صوفيانه با اديان هندي و نيز كاستن و زدودن پيامد­هاي منفي لشكركشي‌هاي نظامي را بايد از مهم‌ترين عوامل موفقيت صوفيان در گسترش اسلام در شبه‌قارﮤ هند دانست. اين مقاله به روش توصيفي‌تحليلي و بر پاﻳﮥ منابع كتابخانه‌اي جمع‌آوري شده و هدف آن،بررسي سهم صوفيان در اسلام‌پذيري بوميان در هند عصر تركان است.