مقايسه زنده‌ماني، حضور و موقعيت دوك ميوزي بين سيستم‌هاي باز و بسته پس از انجماد شيشه‌اي در تخمك‌هاي موشي

اهداف: هدف مطالعه حاضر، مقايسه انجماد شيشه‌اي تخمك‌هاي بالغ موشي از نظر درصد زنده‌ماني، تشكيل مجدد دوك تقسيم ميوزي و جابه‌جايي آن بين سيستم‌هاي باز و بسته است.مواد و روش‌ها: ۱۳۱ تخمك بالغ از موش هاي ۸۶ هفته نژاد BALB/C كه حاوي دوك ميوزي بودند در دو گروه سيستم باز و بسته انجماد شيشه‌اي تقسيم‌بندي شدند. پس از در معرض قرارگيري تخمك‌ها در محيط‌هاي انجماد، در گروه باز بر روي كرايوتاپ و در سيستم بسته بر روي Rapidi قرار گرفتند و منجمد شدند. بعد از عمل ذوب، تخمك‌ها به مدت ۳ ساعت انكوبه شدند. ميزان زنده‌ماني، حضور و محل تشكيل مجدد دوك با استفاده از ميكروسكوپ پلي‌سكوپ بررسي شد. يافته‌ها: ميزان زنده‌ماني در گروه سيستم باز به‌طور معني‌داري بالاتر از سيستم بسته بود (به ترتيب۹۱/۱% در مقابل ۶/۶۸%). در سيستم بسته و باز به ترتيب ۸۱/۳% و ۵۱/۳% تخمك‌هاي زنده‌مانده حاوي دوك ميوزي بودند (P 0/05). همچنين درصد جايگاه طبيعي دوك تقسيم ميوزي در گروه بسته به‌طور معني‌داري بيشتر بود.نتيجه‌گيري: اگرچه زنده‌ماني در گروه سيستم باز بيشتر از سيستم بسته است، اما سيستم بسته قادر به حفظ بهتر دوك‌هاي ميوزي و حفظ جايگاه طبيعي آن است. همچنين استفاده از ميكروسكوپ پلي‌سكوپ براي بررسي دوك‌هاي ميوزي در تخمك‌هاي منجمدشده ضروري به نظر مي‌رسد.