رويكردهاي متفاوت نسبت به‌شطح‌گويي و انواع درون‌مايه شطحات

شطح « در اصطلاح عرفاني، به مجموعه رويدادهاي گفتاري و رفتاري اطلاق مي گردد كه از عارف در حالت وجد، سكر و از خود بي خودي سر مي زند و سرريزي هاي روح را بر زبان يا فعل او آشكار ميكند.شطحات،گرچه گزاره هايي هستند كه در حوزه الهيات مي گنجند،امّا ايده هاي غيرمتعارفي را كه در قالب ايده هاي شريعتي و گاه حتي عرفاني و چهارچوب عقلي و قالب منطقي گفتار نمي گنجند،مطرح ميكنند. اغلب درون مايه هاي شطحيات، اسباب مخالفت با شطح گويان و اتهامات كفرآميز را به آن ها فراهم ساخته است. در ميان اصحاب اضطراب و سكون، دو رويكرد متفاوت نسبت به شطح وجود دارد. اين مقاله بر آن است تا ضمن دسته بندي نظرات موافق و مخالف شطح گويي و علل آن، به بررسي انواع درون مايه شطحيات در كتاب هايي نظير »تذكره الاولياء «، »شرح شطحيات « و....بپردازد.