گفتمان ژئوپلتيكي تركيه در فضاهاي تجزيه ‌شدۀ خاورميانه

در اختيار گرفتن فضا به عنوان يك دارايي استراتژيك، اولويت سياستگذاري جغرافيايي كشورهاست. فضاهاي تجزيه شدۀ خاورميانه كه به دنبال خلأ قدرت كشورهاي شكننده مانند عراق و سوريه در خاورميانه صورت گرفته، محلي از تعارض و منازعه را بين سوژه هاي جديد و ساختارهاي ژئوپليتيكي مسلط در خاورميانه به وجود آورده است. اين فضاها از سال 2014 ميلادي و پس از حوادث عراق و سوريه و به طور عمده در منطقۀ بين النهرين رخ داده است. در فضاي آنارشيك خاورميانه، تركيه با استفاده از گفتمان هاي سرزميني و كارگزاري گروه هاي اسلام گرا، درصدد عملياتي كردن نوستالژي سرزميني خود است. از سوي ديگر، تركيه به علت سندروم امنيتي مرزهاي جنوبي، درصدد تعميق و بسط هژموني خود در خاورميانه اي مي باشد كه ايدئولوژي شيعي و بسط ژئوپليتيكي كردها، بزرگ ترين مانع بر سر مطامع هژمونيك آن است. بنابراين، گفتمان ژئوپليتيكي ترك ها در نواحي تلاقي و حفره هاي تاريك تمدني، بر لبه ساختارهاي ژئوپليتيكي لرزان قومي شكل گرفته است. اين تحقيق با نگاهي تحليلي - توصيفي و با استعانت از روش گفتمان ژئوپلتيكي تركيه در فضاهاي تجزيه شده خاورميانه را تحليل مي كند.