بررسي اثر انواع سرمايه خارجي بر رشد اقتصادي ايران

سرمايه خارجي، به عنوان يكي از عوامل توسعه اقتصادي و منبع مهمي براي انتقال تكنولوژي و درآمد هاي ارزي از سوي كشورهاي توسعه يافته به كشورهاي در حال توسعه تلقي مي شود. سرمايه خارجي و يا انواع جريانات سرمايه خارجي (FCIs) شامل سرمايه گذاري مستقيم خارجي (FDI)، درآمدهاي انتقالي (PR) و كمك هاي رسمي توسعه اي (ODA) مي باشد و هر كدام از آنها، مي توانند نقش مهمي در رشد و توسعه اقتصادي ايفا نمايند. هدف از اين تحقيق، بررسي اثر هر يك از انواع سرمايه خارجي بر رشد اقتصادي در ايران مي باشد. به اين منظور، از مدل رشد درونزا و تكنيك ARDL طي دوره زماني 1395-1371 استفاده مي شود. نتايج تحقيق، بيانگر آن است كه همه سه نوع سرمايه خارجي، اثر مثبت و معني دار بر رشد اقتصادي ايران در كوتاه مدت و بلند مدت دارند. ضمناً اثر FDI و PR بيشتر از ODA مي باشد و سياست هاي مالي، پولي و تجاري مناسب، به تأثيرپذيري كامل جريانات سرمايه خارجي بر رشد اقتصادي ايران منجر مي گردد.