بررسي عوامل تسهيل كننده و بازدارنده آموزش باليني از ديدگاه دانشجويان پرستاري كارآموز در عرصه دانشكده پرستاري ومامايي سنندج 1390

مقدمه و هدف: آموزش باليني ايده آل، همان فرآيند آماده سازي دانشجويان پرستاري جهت پذيرش نقش هاي مختلف در عرصه هاي خدمات بهداشتي درماني است. اين مطالعه با هدف تعيين عوامل تسهيل كننده و بازدارنده يادگيري مهارت هاي باليني از ديد دانشجويان پرستاري كارآموز در عرصه دانشكده پرستاري ومامايي سنندج انجام شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي 48 دانشجوي پرستاري به صورت نمونه گيري آسان و در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه اي مشتمل برسه بخش مشخصات فردي با 7 سوال ، 34 سؤال در رابطه با عوامل تسهيل كننده و 30 سوال عوامل بازدارنده مؤثر بر يادگيري مهارت هاي باليني بود. به منظور تجزيه و تحليل داده ها ازنرم افزار SPSS ، ورژن 18 استفاده شد. يافته ها: نتايج حاصل از اين بررسي نشان دادكه مهمترين عامل تسهيل كننده يادگيري در مهارت هاي باليني دانشجويان كارآموز در عرصه ، (34%) مربوط به حيطه ارتباط بين مربي و دانشجو و همچنين مهمترين عامل بازدارنده حيطه ويژگيهاي مربيان (45.8% ) بود . نتيجه گيري: اين يافته ها نشان دهنده لزوم توجه به توانمندي هاي حرفه اي دانشجويان پرستاري كارآموز درعرصه دانشگاه علوم پزشكي كردستان با در نظر گرفتن عوامل تسهيل كننده و بازدارنده در آموزش باليني دانشجويان، مي باشد.