بررسي الگوي تغييرات ريتم شبانه روزي در زمان وقوع بيماريهاي ايسكميك قلب و ارتباط آن با برخي عوامل خطر در بيماران مبتلا به اختلالات عروقي قلب در سال 1388-89

مقدمه و هدف: بيماري هاي ايسكميك قلب يكي از شايعترين علل ناتواني و مرگ ومير در بسياري از كشورهاي جهان است. عوامل خارجي وداخلي بويژه ريتم هاي شبانه روزي مي تواند در بروز حملات قلبي نقش مهمي داشته باشد . هدف از اين مطالعه تعيين تغييرات شبانه روزي در زمان وقوع بيماري هاي ايسكميك قلب و ارتباط آن با برخي عوامل خطر دراين بيماران مي باشد مواد و روش ها : اين يك مطالعه توصيفي تحليلي است كه بر روي 292 بيمار ( 170 مرد و122 زن ) مبتلا به بيماري هاي ايسكميك قلب با روش نمونه گيري در دسترس بعمل آمد . ابزار گرد آوري اطلاعات پرسشنامه بوده كه از طريق مصاحبه با بيمار ، همراهان و پرونده اطلاعات لازم تكميل گرديد. داده هاي جمع آوري شده با استفاده از تست كاي دو واز طريق نرم افزار آماري 14 SPSS مورد تجزيه تحليل قرار گرفت. يافته ها : نتايج نشان داد كه هيچ ارتباط آماري چشمگيري بين ريتم شبانه روزي و زمان حملات قلبي وجود نداشت.همچنين بين خصوصيات دموگرافيك ، عوامل خطر بيماري هاي ايسكميك قلب و زمان حملات قلبي ارتباط معني دار آماري ديده نشد . اما بين متغير هاي شغل ، جنس و اعتياد به سيگار با نوع بيماري ايسكميك قلبي ارتباط معني دار آماري يافت شد.) 0001/0= P ) ساير نتايج نشان داد در زمان بروز حملات قلبي بين زنان ومردان تفاوت آماري معني داروجود دارد. )05/0P lt;) نتيجه گيري : تغييرات ريتم شبانه روزي تاثيري در بروز حملات قلبي نداشته است . سايرنتايج نشان مي دهد كه فشار هاي فيزيكي ورواني ناشي از زندگي روزانه بيش از ريتم هاي شبانه روزي در ايجاد حملات قلبي نقش داشته است .