تأثير استفاده از داروي بيهوشي پروپوفول بر روند التيام زخم‌هاي جلدي در موش صحرايي

زمينه و هدف: هدف مطالعه حاضر بررسي اثرات بيهوشي با پروپوفول بر روندترميم زخم هاي جلدي، با توجه به خواص غير بيهوشي آن بوده است. مواد و روش ها: تعداد 36 سر موش صحرايي ماده بالغ به طور تصادفي به سه گروه تقسيم شدند. در گروه 1 بيهوشي با تركيب پروپوفول (60 mg/kg) و كتامين (40 mg/kg)؛ در گروه 2 بيهوشي با كتامين (50 mg/kg) و در گروه 3 بيهوشي با پروپوفول (100mg/kg) به صورت داخل پريتونيومي (IP) انجام شد. به منظور ايجاد زخم، پوست ناحيه پشت گردن حيوانات به ابعاد 1.5× 1.5 سانتيمتر به طور تمام ضخامت برداشته شد. وضعيت ظاهري زخم ها روزانه بررسي و اندازه زخم توسط نرم افزار Digimizer محاسبه گرديد. نمونه هاي پوستي 1×1 سانتيمتر جهت ارزيابي هيستوپاتولوژي و اندازه گيري ميزان هيدروكسي پرولين در روز 21 پس از ايجاد زخم و متعاقب معدوم سازي انساني تهيه شد.نتايج: ازنظر اندازه زخم و ميزان هيدروكسي پرولين تفاوت معني داري بين گروه پروپوفول با گروه هاي كتامين و كتامين+پروپوفول وجود نداشت. در مطالعه هيستوپاتولوژي ازنظر محتواي فيبروبلاست و ميزان خون رساني تفاوت معني داري بين گروه هاي مذكور مشاهده نشد، اما ازلحاظ ميزان نفوذ سلول هاي التهابي گروه كتامين، محتواي كلاژن گروه پروپوفول و كتامين+پروپوفول و ميزان بازسازي بافت اپيتليوم گروه پروپوفول افزايش معني داري نسبت به ساير گروه ها داشتند.نتيجه گيري: استفاده از پروپوفول جهت بيهوشي تأثير منفي بر روندترميم زخم هاي جلدي در رت در مقايسه با كتامين ندارد، اما بررسي تأثير مثبت آن نياز به مطالعات بيشتري دارد.