اثر تمرين شديد و متوسط هوازي اينتروال و مصرف كوركومين بر بيان ژن c-Kit در سلول‌هاي بنيادي قلب موش‌هاي پير

زمينه و هدف: سلول هاي +c-Kit مهم ترين سلول هاي بنيادي قلب بوده و داراي ويژگي مايوژنيك و واسكولوژنيك هستند. تمرين ورزشي موجب تحريك اين سلول ها مي شود. اين مطالعه باهدف بررسي اثر دو عامل تمرين شديد و متوسط هوازي اينتروال و مصرف كوركومين بر بيان ژن c-Kit در سلول هاي بنيادي قلب موش هاي پير طراحي شده است. مواد و روش ها: 35 سر موش صحرايي ماده مسن نژاد ويستار حدود دو سال به طور تصادفي به 5 گروه كنترل، سالين، كوركومين، تمرين متوسط+كوركومين و تمرين شديد+كوركومين تقسيم شدند. كوركومين به مقدار 30 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن در گروه هاي تجربي 3 روز در هفته به صورت گاواژ داده شد. گروه سالين نيز، به همان ميزان سالين دريافت كرد. هر دو گروه تمرين، 8 هفته و هر هفته 3 جلسه با دو شدت متوسط و شديد روي تردميل تمرين كردند. 48 ساعت پس از آخرين جلسه تمريني و گاواژ، بيان ژن c-Kit در سلول هاي بنيادي بافت قلب اندازه گيري شد. نتايج: نتايج نشان داد كه در گروه كوركومين، ميزان بيان ژن cKit نسبت به گروه كنترل (0.003=P) افزايش معناداري داشت. ميانگين گروه تمرين متوسط+كوركومين به طور معناداري بالاتر از گروه هاي كوركومين، سالين و كنترل بود (0.001 P). بالاترين افزايش ميزان بيان ژن c-Kit در گروه تمرين شديد+كوركومين اتفاق افتاد (0.001 P). نتيجه گيري: مصرف منظم كوركومين به تنهايي و همراه با انجام تمرين منظم هوازي اينتروال به طور معناداري ميزان سلول هاي بنيادي قلبي را افزايش مي دهد و مي تواند در ترميم و بازسازي قلب مؤثر باشد. اثر تمرين منظم بر ميزان سلول هاي بنيادي قلبي وابسته به شدت تمرين است.