تأثير نانوذرات طلا، نقره و اكسيد روي بر سطح پارامترهاي استرس اكسيداتيو در بافت كبد، قلب و ريه موش سوري نر

زمينه و هدف: امروزه اثرات مفيد نانوذرات در پزشكي و صنعت پذيرفته شده است. با توجه به كاربرد روزافزون نانوذرات و سميت احتمالي آن ها، در اين مطالعه اثر نانو ذرات بر ماركرهاي استرس اكسيداتيو بررسي شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه تجربي مداخله اي 32 سر موش سوري به 4 گروه 8 تايي تقسيم شدند. گروه كنترل سالين و 3 گروه ديگر نانوذرات طلا، اكسيد روي و نقره با غلظت ppm 100 به صورت داخل صفاقي به مدت 28 روز دريافت كردند. پس از بي هوش كردن موش ها، بافت كبد، قلب و ريه آن ها جدا شد و ميزان فعاليت ماركرهاي استرس اكسيداتيو موردبررسي قرار گرفت. نتايج: ميزان مالون دي آلدئيد در گروه تيمار با اكسيد روي در هر سه بافت و در گروه تيمار طلا در بافت كبد افزايش معني دار نشان داد. اين فاكتور در تيمار نانوذره نقره كاهش معني داري را در اين بافت ها نشان داد. فعاليت آنزيم كاتالاز و گلوتاتيون پراكسيداز در گروه تيمار با نانوذره نقره افزايش معني داري نشان داد. درحالي كه در گروه تيمار با نانوذرات اكسيد روي و طلا فعاليت اين آنزيم ها كاهش يافت كه اين كاهش تنها در نانوذره اكسيد روي معني دار بود. نتيجه گيري: نانوذره نقره با كاهش مالون دي آلدئيد و استرس اكسيداتيو و القاي آنزيم هاي آنتي اكسيدان به عنوان يك نانوذره مفيد عمل مي كند، درحالي كه اثرات نانوذره اكسيد روي سميت آن را نشان مي دهد.