تاثير شناخت درماني با رويكرد ذهن آگاهي بر ميزان افسردگي و اضطراب دختران نوجوان داراي والدين طلاق گرفته

زمينه و هدف: هدف اين مطالعه بررسي تاثير شناخت درماني با رويكرد ذهن آگاهي (MBCT) بر افسردگي و اضطراب دختران نوجوان داراي والدين طلاق گرفته شهر بجنورد بود. مواد و روش كار: در اين مطالعه كه به صورت شبه آزمايشي با طرح پيش آزمونپس آزمون با گروه كنترل انجام شد، جامعه پژوهش شامل 19 مدرسه راهنمايي به صورت خوشه اي ابتدا 4 مدرسه راهنمايي سپس از بين دختران نوجوان داراي والدين طلاق گرفته در محدوده ي سني 1412 سال مشغول به تحصيل در اين 4 مدرسه به صورت تصادفي50 نفر انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش (25 نفر) و كنترل (25 نفر) جايگزين شدند. از مقياس افسردگي هاميلتون و اضطراب اشپيل برگر براي جمع آوري اطلاعات استفاده شد. مراحل مداخله بر اساس دستورالعمل اجراي جلسات ذهن آگاهي كابات زين اجرا گرديد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از روش هاي آماري شامل آزمون كلموگروف ndash; اسميرنوف، آزمون تي مستقل، آزمون لوين و آزمون كواريانس و با استفاده از نرم افزارSPSS17 انجام شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه شناخت درماني با رويكرد ذهن آگاهي به طور معني داري موجب كاهش نمرات افسردگي و اضطراب در گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل گرديده است. نتيجه گيري: شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي بر ميزان افسردگي و اضطراب در دختران نوجوان داراي والدين طلاق گرفته تاثير دارد.