اثرات درمان تركيبي سلولهاي بنيادي مغز استخوان و آنتي اكسيدان موجود در چاي سبز بر حجم انفاركتوس و اختلالات نورولوژيك بدنبال انسداد دائم شريان مغزي مياني در موش صحرائي

زمينه و هدف: سكته مغزي سومين علت مرگ و مير در جهان مي باشد. امروزه استفاده از سلولهاي بنيادي مغز استخوان (BMSC) از روشهاي شايع در درمان سكته مغزيمي باشد. چاي سبز تركيبي بنام Gallate 3 Epigallocatechin (EGCG) دارد كه داراي اثرات آنتي اكسيداني است. هدف از مطالعه حاضر بررسي اثرات درمان تركيبي BMSC و EGCG بدنبال انسداد دائم شريان مغزي مياني در رت مي باشد. مواد و روش كار: 40 سر موش صحرائي نر به گروههاي ايسكمي، حامل (vehicle)، BMSC، EGCG و BMSC+EGCG تقسيم شدند در همه گروهها شريان مغزي مياني سمت چپ به روش الكتروكواگوليشن مسدود گرديد. 24 ساعت بعد در گروه و هيكل PBS و در گروه BMSC سلولهاي بنيادي از طريق وريد دمي تزريق شد. در گروه EGCG آنتي اكسيدان و در گروه BMSC+EGCG تركيبي از سلول و آنتي اكسيدان تزريق شد. قبل از تزريق سلولها با Brdu نشاندار شدند. ايمونوهيستوشيمي جهت شناسايي سلولها و رنگ آميزي TTC براي تعيين حجم انقاركتوس و تست هاي رفتاري براي بررسي اختلالات نورولوژيك انجام شد. يافته ها: حجم انفاركتوس و اختلالات نورولوژيك در گروههاي درماني نسبت به گروه ايسكمي كاهش معني داري يافت (001/ p ) و بهبود رفتاري افزايش پيدا كرد كه اين افزايش در گروه BMSC+EGCG قابل ملاحظه بود. نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه تزريق تنها و توام BMSC و EGCG در مدل تجربي سكته مغزي موجب كاهش حجم انفاركتوس، كاهش اختلالات نورولوژيك و بهبود رفتاري گرديد. كه ميزان اين تغييرات در گروه تجويز توام به مراتب بيشتر بود.