رئاليسم انتقادي: يك ديدگاه فلسفي مهم براي تحقيقات پرستاري

زمينه و هدف: تحقيقات كمي و كيفي با رويكردهاي متفاوتي انجام مي‌شوند و هريك زيربناي فلسفي خاص خود را دارند. با توجه به ظهور نسبتا جديد فلسفه رئاليسم انتقادي، در اين مطالعه رئاليسم انتقادي به عنوان يك ديدگاه فلسفي در تحقيقات نظام سلامت و پرستاري مورد بحث قرار گرفته است. روش ها: در اين مطالعه پايگاه‌هاي اطلاعاتي Pub Med،Wiley ، Science Direct، Ovid و Google Scholar بدون محدوديت زماني با كليد واژه‌هاي رئاليسم، رئاليسم انتقادي، ديدگاه فلسفي، سلامت و پرستاري مورد جستجو قرار گرفته است. نتايج: رئاليسم انتقادي به عنوان يك جهت‌گيري فلسفي و همچنين به عنوان يك متدولوژي تحقيق، راهنماي انجام تحقيقات معتبر در جهت ارتقاء سيستم سلامت است و به درك بهتر فاكتورهاي فردي، اجتماعيزمينه‌اي و سازماني و ارتباط متقابل بين آنها كمك مي‌كند. در مرور متون به رئاليسم انتقادي به‌عنوان يك ديدگاه فلسفي متعادل؛ نوع نگاه آن به رئاليسم و ايده‌آليسم؛ اصول رئاليسم انتقادي؛ رويكرد آن به متدولوژي تحقيق و نقش رئاليسم انتقادي در نظام سلامت و پرستاري پرداخته شده است. نتيجه‌گيري: براي دستيابي به ارتقاي كيفيت مراقبت‌هاي پرستاري فلسفه رئاليسم انتقادي مي‌تواند راهنماي مناسبي براي تحقيقات پرستاري در جهت كشف و درك فعاليت‌ها و تعاملات پرستاران و ارتباط آن با ساختارهاي سيستم سلامت و نيز تاثير متقابل آنها بر يكديگر باشد تا بر اساس آنها تدابير اصلاحي برنامه‌ريزي و اجرا شود.