ارتباط تهوع و استفراغ با حمايت اجتماعي و خشنودي زناشويي در زنان باردار

زمينه و هدف: تهوع و استفراغ بارداري يكي از مشكلات اوايل دوره بارداري است كه تحمل آن براي زنان باردار سخت مي‌باشد. اين وضعيت نه تنها سلامت جسمي بلكه سلامت رواني و كاركرد‌هاي اجتماعي و خانوادگي مادران را نيز به مخاطره مي‌اندازد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط تهوع و استفراغ با حمايت اجتماعي و خشنودي زناشويي در زنان باردار انجام شد. روش‌ها: اين پژوهش به روش توصيفي بر روي 60 زن باردار واجد شرايط مراجعه كننده به واحد مامايي مراكز بهداشتي درماني دانش آموز و احمدي شهر مشهد انجام شد. داده‌ها با استفاده از ابزارهاي استاندارد جمع آوري و توسط نرم افزار SPSS نسخه 16 تحليل شد. در تمامي آزمون هاي آماري سطح معني‌داري p 0.05 در نظر گرفته شد. نتايج: ميانگين سن واحدهاي پژوهش 4.8 ±27.2 سال و سن بارداري آنها 1.63±8.8 هفته بود. بين نمره كلي تهوع و استفراغ و عق زدن با خشنودي زناشويي رابطه معكوس و معني‌داري در سطح متوسط مشاهده شد (p=0.007, r=-0.343)، اما تهوع و استفراغ و عق زدن با حمايت اجتماعي رابطه معني‌داري نداشت (p 0.05). نتيجه‌گيري: با توجه به ارتباط چشم گير تهوع و استفراغ بارداري با خشنودي زناشويي، ارتقاء سطح مراقبت‌هاي دوران بارداري مادران به منظور كاهش تهوع و استفراغ بارداري و در پي آن افزايش خشنودي زناشويي پيشنهاد مي‌گردد.