بررسي اضافه وزن و چاقي در دانشجويان علوم پزشكي تهران در سال 1394

زمينه و هدف: چاقي و اضافه وزن به عنوان مهمترين عامل تهديد كننده سلامتي افراد در قرن حاضر مطرح مي باشد و دانشجويان از جمله افرادي هستند كه در معرض خطر بالاي چاقي قرار دارند، لذا اين مطالعه با هدف بررسي ميزان چاقي و اضافه وزن در دانشجويان علوم پزشكي تهران در سال ۱۳۹۴ انجام شد. روش ها: اين مطالعه به صورت مقطعي و بر روي ۳۴۲ نفر از دانشجويان ساكن خوابگاه كه به صورت تصادفي خوشه اي انتخاب شدند، انجام شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته و اندازه گيري قد و وزن جمع آوري گرديد. براي محاسبه چاقي و اضافه وزن از معيار شاخص توده بدني سازمان جهاني بهداشت استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS نسخه ۱۶ انجام شد. نتايج: ميزان چاقي و اضافه وزن در نمونه مورد بررسي به ترتيب برابر ۱/۵ و ۱۵/۲ درصد بود. بين متغير هاي جنسيت و وضعيت توده بدني دانشجويان رابطه معني داري مشاهده گرديد (۰/۰۰۱ p). همچنين تفاوت معني داري بين ميزان اضافه وزن و مصرف سيگار و نيز اضافه وزن و فعاليت فيزيكي منظم وجود داشت (۰/۰۵ p). نتيجه گيري: ميزان چاقي و اضافه وزن در بين دانشجويان علوم پزشكي در سطح بالايي قرار دارد و لذا برنامه هاي پيشگيرانه در زمينه رعايت رژيم غذايي و فعاليت فيزيكي منظم پيشنهاد مي گردد.