بررسي اثر انفجار بر روي سگمنت‌هاي بتني تونل‌هاي مرزي

در عصر حاضر متداول ترين روش انتقال آب، از طريق حفاري و تونل هاي زيرزميني است. يكي از دلايل عمده استفاده از تونل جهت رعايت اصول و مباني پدافند غيرعامل در خصوص حفظ منابع آب و جلوگيري از خطرات احتمالي در طول مسير انتقال است. مقاله حاضر به بررسي اثر انفجار به روش آناليز عددي در مسير تونل انتقال آب پرداخته و با تغيير فواصل مواد انفجاري بارگذاري شده و همچنين تغيير ضخامت سگمنت هاي بتني، ميزان جابجايي و اثرات انفجار بر سگمنت بررسي مي شود. بدين منظور سه نمونه سگمنت با ضخامت 20،30 و40 سانتي متر مدل سازي و مواد انفجاري در فواصل 0.5 ،1 و 2 متري بارگذاري شد و درنهايت مقدار حداكثر جابجايي نقاط سگمنت اندازه گيري شد. نتايج حاصله نشان داد فقط با مقدار مواد ناريه lb20 و براي ضخامت هاي 20 و 30 سانتي متر و با حداكثر فاصله 0.5 متر سگمنت دچار آسيب و شكست مي گردد. همچنين نتايج نشان دادند بهينه ترين روش ميرا نمودن امواج انفجار، مدفون نمودن سازه و يا خاك ريزي بر روي سازه مورد نظر است.