اثربخشي تقويت حافظه كاري بر بازداري شناختي

مقدمه: ضعف در بازداري شناختي منجر به نارسايي در حافظه كلامي و غير كلامي، هيجان و كنترل توجه مي گردد كه نيازمند توجه بيش تر است. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير تقويت حافظه كاري بر بازداري شناختي دانشجويان بود. روش: روش پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با پيش آزمون پس آزمون و گروه آزمايش و كنترل بود. جامعه آماري شامل كليه دانشجويان پسر دانشگاه علامه طباطبايي (ره) شهر تهران در سال تحصيلي 1397-1396 بود كه از بين آنان 30 نفر به شيوه نمونه گيري در دسترس، انتخاب و به روش تصادفي، در دو گروه آزمايش و كنترل گمارده شدند (هر گروه 15 نفر). ده جلسه مداخله تقويت حافظه كاري (از طريق نرم افزار ان بك) براي گروه آزمايش انجام شد. آزمودني ها در هر گروه قبل و بعد از مداخله به وسيله مقياس هوش وكسلر و آزمون واژه رنگ استروپ مورد آزمون قرار گرفتند. يافته ها: نتايج تحليل كواريانس نشان داد در مرحله پس آزمون گروه آزمايش بهبود معناداري در نمرات بازداري شناختي نشان دادند. (P 0/05). نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي اين پژوهش مي توان از مداخله تقويت حافظه كاري در بهبود بازداري شناختي دانشجويان استفاده كرد.