اثر پرايمينگ و فرسودگي بر فعاليت آنزيم‌هاي آنتي‌اكسيدانت و تحرك ذخاير بذر لوبيا چيتي (Phaseolus Vulgaris L.) رقم صدري

به منظور بررسي اثر پرايمينگ و فرسودگي بر روي فعاليت آنزيم‌هاي آنتي‌اكسيدانت و تحرك ذخاير لوبيا، آزمايشي بصورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با 3 تكرار اجرا گرديد. تيمارها شامل فرسودگي (شاهد بدون فرسودگي، 88 و 78 درصد جوانه‌زني) و پرايمينگ (شاهد، هيدرو پرايمينگ، پرايمينگ با جيبرلين و اسيد ساليسيليك) بود. نتايج نشان داد كه فرسودگي درصد جوانه‌زني را كاهش داد. پرايمينگ سبب كاهش تاثير فرسودگي و بهبود درصد جوانه‌زني گرديد. با افزايش فرسودگي كارايي استفاده از ذخاير، كارايي تحرك ذخاير و كسر ذخاير مصرف شده كاهش يافت، ولي شاخص تنفس و وزن خشك باقي‌مانده بذر افزايش يافتند. ميزان كاهش SRUE نسبت به تيمار شاهد فرسودگي در حدود30% بود و شاخص تنفس بذر نيز در پيش تيمار جيبرلين در حدود 24% نسبت به شاهد بدون پرايمينگ بيشتر بود. محتواي كل پروتئين بذر در پيش تيمار جيبرلين و بدون فرسودگي در حدود 32% افزايش داشت. ميزان فعاليت آنزيم پراكسيداز در تيمار جيبرلين و فرسودگي 88% نسبت به شاهد در حدود 57% افزايش نشان داد. بيشترين ميزان فعاليت آنزيم سوپراكسيد ديسميوتاز (175.2 واحد بر ميلي گرم) در پرايمينگ با اسيد ساليسيليك و فرسودگي 88% ديده شد. حداكثر مقدار مالون دي‎آلدئيد (1.46 ميلي مول بر گرم) به تيمار بدون پرايمينگ و فرسودگي 78% ارتباط داشت. دركل، استفاده از پيش تيمار جيبرلين موجب تقويت فيزيولوژيكي بذرهاي ضعيف لوبيا شد و از اين تيمار مي‌توان جهت افزايش بنيه بذرهاي ضعيف استفاده كرد.