نقش ارزيابي‌هاي شناختي و باورهاي معرفت‌شناختي در پيش‌بيني درگيري تحصيلي دانشجويان

مقدمه: درگيري تحصيلي سازه اي چندبعدي است كه عوامل شناختي از جمله ارزيابي هاي شناختي و باورهاي معرفت شناختي در آن نقش دارند. هدف: هدف پژوهش حاضر نقش ارزيابي هاي شناختي و باورهاي معرفت شناختي در پيش بيني درگيري تحصيلي دانشجويان بود. روش: روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانشجويان دانشگاه پيام نور مركز تبريز در سال تحصيلي ۹۷-۱۳۹۶ بودند كه از جامعه مورد مطالعه به روش نمونه گيري خوشه اي، تعداد ۴۰۰ نفر انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه هاي درگيري تحصيلي، ارزيابي شناختي و باورهاي معرفت شناختي استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ها با روش آماري ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه انجام گرفت. يافته ها: نتايج پژوهش نشان داد كه بين مؤلفه هاي ارزيابي شناختي خودكارآمدي، ارزش گذاري دروني و باورهاي معرفت شناختي قطعي بودن دانش با درگيري تحصيلي رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. از سويي بين سريع بودن يادگيري و ذاتي بودن باورهاي معرفت شناختي با درگيري تحصيلي رابطه منفي و معناداري وجود دارد. همچنين نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه متغيرهاي ارزيابي شناختي و باورهاي معرفت شناختي قادرند تغييرات متغير درگيري تحصيلي را در دانشجويان پيش بيني كنند. نتيجه گيري: بنابراين توجه به ارزيابي شناختي و باورهاي معرفت شناختي نقش مهمي در درگيري تحصيلي دارند.