نقش ذهن‌آگاهي و ناگويي هيجاني در كاهش افسردگي و اضطراب زنان قرباني خشونت همسر

مقدمه: افسردگي و اضطراب زنان قرباني خشونت از متغير هاي شخصيتي و شناختي متعددي از جمله ذهن ‌آگاهي و ناگويي هيجاني تأثير مي‌پذيرد. هدف: هدف كلي پژوهش، بررسي نقش ذهن آگاهي و ناگويي هيجاني در پيش‌ بيني افسردگي و اضطراب زنان قرباني خشونت همسر بود. روش: طرح پژوهش از نوع توصيفي همبستگي بود. جامعه آماري شامل ۱۵۵ زن قرباني خشونت همسر بود كه با روش نمونه ‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند و با استفاده از مقياس‌هاي ناگويي خلقي تورنتو ( ۲۰-TAS)، ذهن‌ آگاهي، توجه و هوشياري (MAAS) و اضطراب و افسردگي بيمارستان (HADS) مورد آزمون قرار گرفتند. داده‌هاي جمع‌آوري‌ شده با نرم‌افزار ۲۰-SPSS و آزمون‌هاي ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون گام‌به‌گام تحليل شد. يافته ‌ها:نتايج نشان داد كه ذهن‌ آگاهي و ناگويي هيجاني قادر هستند، افسردگي و اضطراب زنان قرباني خشونت همسر را به طور معني ‌دار پيش بيني كنند. نتيجه گيري: ذهن ‌آگاهي و ناگويي هيجاني از عوامل تأثيرگذار در افسردگي و اضطراب زنان قرباني خشونت مي ‌باشند كه اين يافته مي‌تواند در برنامه‌ هاي پيشگيري از اضطراب و افسردگي اين گروه و ارائه راهكارهاي مختلف درماني منجر در نظر گرفته شوند.