بررسي وضعيت سلامت دهان و دندان دانش آموزان ابتدايي شهر تهران و برخي عوامل مرتبط با آن

مقدمه: بهداشت دهان و دندان از شاخه هاي مهم بهداشت عمومي است كه در سلامت افراد تأثير بسزايي دارد و روي كيفيت زندگي و شرايط عمومي بدن اثر مي گذارد. هدف: اين مطالعه با هدف بررسي وضعيت سلامت دهان و دندان دانش آموزان دختر پايه پنجم ابتدايي شهر تهران و برخي عوامل مرتبط با آن انجام شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي تحليلي، 416 دانش آموز در سال تحصيلي 9695 با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي تصادفي از لحاظ سلامت دهان و دندان مورد بررسي قرار گرفتند. ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه محقق ساخته اي بود كه روايي و پايايي آن تائيد شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: ميانگين سني افراد مورد مطالعه 0/62 plusmn;10/88 سال بود. 55/3% دانش آموزان گزارش كردند كه كمتر از دو بار در روز مسواك مي زنند. 22/4% حداقل يك بار در روز از نخ دندان استفاده مي كردند و 23/1% هر شش ماه يك بار براي معاينه به دندانپزشك مراجعه مي كردند. اكثريت دانش آموزان (38/7%) اظهار داشتند كه بيشترين اطلاعات بهداشتي دهان و دندان را از معلمان كسب مي كنند و 24/5% آنان، مربيان بهداشت را مهم ترين منبع كسب اطلاعات در خصوص بهداشت دهان و دندان، اعلام كردند. ميانگين نمره آگاهي و عملكرد دانش آموزان در زمينه مراقبت دهان و دندان در حد متوسط و به ترتيب 22/30 plusmn;41/21 و 19/6 plusmn;53/33 بود. عملكرد با تحصيلات والدين و درآمد خانواده (0/01 p) همبستگي مثبت و معناداري داشت ولي آگاهي فقط با تحصيلات والدين همبسته بود (0/05 p). بحث و نتيجه گيري: آگاهي و عملكرد متوسطي در ميان دانش آموزان دختر پنجم ابتدايي شهر تهران نسبت به بهداشت دهان و دندان مشاهده شد كه با افزايش تحصيلات والدين، ميزان آگاهي و عملكرد دانش آموزان افزايش مي يافت. از آنجايي كه دانش آموزان مهم ترين منبع كسب اطلاعات خود را معلمين و مربيان بهداشت ذكر كرده بودند، به نظر مي رسد مداخلات آموزشي مربي محور مي تواند اثرگذار باشد.