رابطه وابستگي به تلفن همراه با احساس تنهايي و حمايت اجتماعي در دانشجويان

زمينه و هدف : وابستگي به تلفن همراه باعث ايجاد حس تنهايي و حمايت اجتماعي نامطلوب مي شود. هدف مطالعه حاضر تعيين ارتباط بين ميزان استفاده از تلفن همراه با احساس تنهايي و حمايت اجتماعي در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي تهران است .   روش كار: در اين مطالعه توصيفي تحليلي كه با روش نمونه گيري طبقه بندي روي 405 نفر از دانشجويان انجام شد، ابزار گردآوري داده ها، پرسشنامه‌هاي استاندارد ميزان استفاده از تلفن همراه و نسخه سوم مقياس احساس تنهايي و حمايت اجتماعي به همراه سوالات دموگرافيك بود. داده ها در نرم افزارآماري SPSS نسخه 16 و با استفاده از آزمون هاي آماري آناليز واريانس، TTest ، كاي دو و ضريب همبستگي پيرسون تجزيه و تحليل شد.   يافته‌ها: ميانگين هاي نمره وابستگي به تلفن همراه، احساس تنهايي و حمايت اجتماعي به ترتيب 41.8 (در حد متوسط)، 16.5 (در حد متوسط) و 30.9 (در مرز خفيف و متوسط) بود. ميان نمرات وابستگي به تلفن همراه با احساس تنهايي و حمايت اجتماعي همبستگي منفي معنادار به ميزان0.32= r و 36 /0 =r بدست آمد (0.001 =p ). ميانگين نمره وابستگي به تلفن همراه در زنان دانشجو و دانشجويان دانشكده هاي پزشكي و بهداشت بيشتر بود (0.001 =p و0.0001 =p ). دسته بندي متوسط و شديد وابستگي به تلفن همراه و حمايت اجتماعي در دانشجويان زير 25 سال بيشتر مشاهده شد (0.001 =p و0.004 =p ).   نتيجه‌گيري: ميانگين نمرات وابستگي مفرط به تلفن همراه، احساس تنهايي و حمايت اجتماعي در دانشجويان مورد بررسي مناسب نيست و استفاده مفرط از تلفن همراه با احساس تنهايي و حمايت اجتماعي همبستگي دارد.