اثر بخشي آموزش گروهي معنادرماني بر كيفيت زندگي و سلامت عمومي زنان مقيم سراي سالمندان

زمينه و هدف:سالمندان يكي از گروه هاي اجتماعي رو به رشد در جوامع امروزي مي باشند كه با توجه به هرم سني كشور اهميت روزافزوني يافته اند. مطالعه­ي حاضر با هدف ارزيابي اثربخشي آموزش گروهي معنادرماني بر كيفيت زندگي و سلامت عمومي زنان سالمند مي باشد. روش كار: جامعه آماري شامل تمام سالمندان زن ساكن در آسايشگاه هاي خصوصي شهرستان شهريار مي باشد. تعيين نمونه آماري به صورت در دسترس و در دو گروه صورت گرفته است (24نفر). گروه كنترل مراقبت هاي عادي پرستاري را دريافت كرده اند و گروه آزمايش، تحت آموزش معنادرماني گروهي قرار گرفتند (طي 10 جلسه، در طول 5 هفته، هر جلسه به مدت2 ساعت). از پرسشنامه هاي كيفيت زندگي سالمندان (ليپاد) و سلامت عمومي (GHQ28) براي سنجش اثربخشي آموزش ها استفاده شد. براي توصيف داده ها از ميانگين و انحراف استاندارد وبراي تجزيه و تحليل داده ها از تحليل كوواريانس و در سطح معناداري(P lt;0/05)استفاده شد. يافته ها: داده ها حاكي از تفاوت معنادار بين نتايج پيش آزمون و پس آزمون گروه آزمايش بود، اين تفاوت معنادار ميان نتايج پس آزمون گروه آزمايش و گروه كنترل به چشم مي خورد در حاليكه چه در بين نتايج پيش آزمون گروه كنترل و آزمايش و چه مابين نتايج پيش آزمون و پس آزمون گروه كنترل به چشم نمي خورد. نتيجه گيري: نتايج حاكي از آن است كه آموزش گروهي معنادرماني بر افزايش كيفيت زندگي و سلامت عمومي زنان سالمند ساكن آسايشگاه موثر است.