بررسي خودكارآمدي و ارتباط آن با عوامل موثر بر وضعيت تغذيه در سالمندان

مقدمه: بررسي وضعيت تغذيه در سالمندان به منظور شناسايي مشكلات عمومي و عوامل زمينه ساز سوء تغذيه در آنها جهت مداخله مي تواند بسيار كمك كننده باشد. اين مطالعه با هدف بررسي ارتباط بين خودكارآمدي و ساير عوامل موثر بر وضعيت تغذيه سالمندان شهر مشهد اجرا گرديد. مواد و روش كار: در اين مطالعه توصيفي تحليلي250 سالمند مراجعه كننده به مراكز جامع سلامت شهر مشهد در سال 1397 به طور تصادفي پس از كسب رضايت آگاهانه و منطبق بر معيار هاي ورود و خروج انتخاب شدند. جهت ارزيابي وضعيت تغذيه اي سالمندان از پرسشنامه بررسي مختصر تغذيه اي MNA (Mini Nutritional Assessment) استفاده شد. همچنين جهت بررسي و ارزيابي مقياس خودكارآمدي سالمندان از پرسشنامه استاندارد خودكارآمدي عمومي ده گويه اي استفاده گرديد. تحليل آماري با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 25 انجام گرفت و سطح معني داري كمتر از 0/05درنظر گرفته شد. يافته ها: 32/4 درصد (81) نفر از افراد مورد مطالعه را مردان و 67/6 درصد ( نفر169) را زنان تشكيل مي داد. 20/4درصد از افراد مورد مطالعه (51 نفر) در معرض خطر سوء تغذيه قرار داشتند و همچنين 79/6 درصد (199 نفر) نيز از وضعيت تغذيه مطلوبي برخوردار بودند. نتايج اين مطالعه نشان داد كه افراد داراي خودكارآمدي بالا از وضعيت تغذيه اي مطلوبي برخوردار بودند و همچنين شواهد اين مطالعه نشان داد كه ارتباط معني دار بين مقياس خودكارآمدي با سن، جنسيت، سطح تحصيلات و تاهل سالمندان وجود دارد. (P 0.001) نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه سالمندان داراي وضعيت تغذيه مطلوب، از خودكارآمدي بالاتري نسبت به سالمندان در خطر سوء تغذيه برخوردارند كه عواملي مانند سن، وضعيت تاهل، جنسيت و تحصيلات به طور مستقيم بر ميزان خودكارآمدي سالمندان و وضعيت تغذيه اي آنها اثر گذار است و در نظر گرفتن اين عوامل در غربالگري سالمندان با وضعيت تغذيه اي نامطلوب بسيار حائز اهميت است.