اثر تمرين هوازي، عصاره گل سفيد ختمي (Extract Althaeakurdica) و استرس صوتي بر رفتارهاي اضطراب موش‌هاي نر صحرايي

زمينه و هدف: استفاده از فعاليت‌هاي بدني و گياهان دارويي براي درمان بيماري‌هاي رواشناختي  از جمله اضطراب و استرس سال‌هاست سابقه دارد. هدف از تحقيق حاضر بررسي اثر تمرين هوازي و تزريق عصاره گل سفيد ختمي با استرس صوتي بر ميزان اضطراب موش‌هاي صحرايي نر ويستار بود. روش كار: در اين مطالعه تجربي آزمايشگاهي 35 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار با محدوده وزني 20.57±170.8گرم ،به‌طور تصادفي به پنج گروه شامل استرس صوتي (7 =n)، تمرين + استرس صوتي (7 =n)، عصاره ختمي + استرس صوتي (7 =n)، استرس صوتي +تمرين +عصاره ختمي (7 =n) و كنترل (7 =n) تقسيم شدند. آزمودني‌ها در معرض استرس صوتي صداي ضبط شده ترافيك  15±100 دسي‌بل 60 روز، روزي5 ساعت و تمرين هوازي به‌صورت پنج روز در هفته و به مدت  60 روز قرار گرفتند. تزريق عصاره گل  سفيد ختمي به ميزان 500 ميلي‌گرم به ازاي هر كيلوگرم از وزن بدن (IP)، سي دقيقه قبل از تست 5 دقيقه‌اي ماز صورت گرفت. از آزمون‌هاي تحليل واريانس يك‌راهه و آزمون تعقيبيLSD براي مقايسه گروه‌ها و بررسي معني‌داري يافته‌ها استفاده گرديد. يافته‌ها: نشان دادكه ميزان اضطراب در گروه‌هاي (تزريق عصاره گل ختمي سفيد+ تمرين هوازي+ استرس صوتي) و (تمرين هوازي + استرس صوتي) كمتر  و گروه استرس صوتي بيشتر از گروه كنترل (0/01 p) بود.   نتيجه‌گيري: تمرين هوازي و تزريق عصاره ختمي ميزان اضطراب ناشي از استرس صوتي را جبران كرده است كه در اين ميان نقش تمرين هوازي بيشتر از عصاره ختمي سفيد بوده است.