مطالعه حافظه كاري و مرجع فضايي در مدل‌ تجربي بيماري مالتيپل اسكلروزيس پس از درمان با ويتامين D3

زمينه و هدف: هيپوكمپ، مركز اصلي يادگيري و حافظه، به بيماري هاي نورولوژيك بسيار آسيب پذير مي باشد.گزارش هاي متعددي از اختلالات شناختي و حافظه در بيماران مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس(Multiple SclerosisMS) منتشر شده است. شيوع MS در مناطقي كه مصرف ويتامين D بالا است، كمتر مي باشد. در بررسي حاضر حافظه كاري و مرجع فضايي در مدل تجربي بيماري MS پس از درمان با ويتامين D3 مورد مطالعه قرار گرفت. روش كار: براي ايجاد دميليناسيون، 2 ميكروليتر ليزولسيتين به كمك استرئوتاكس در ناحيه CA1 هيپوكمپ موش صحرايي تزريق شد. حيوانات تحت درمان با ويتامين، به مدت 14 و 21 روز mug/kg5 ويتامين D3 را به صورت داخل صفاقي دريافت نمودند. بررسي بافتي فرآيند دميليناسيون، با استفاده از رنگ آميزي اختصاصي ميلين انجام شد. حافظه كاري و مرجع فضايي توسط دستگاه ماز شعاعي بررسي گرديد. يافته ها: تجويز ليزولسيتين به عنوان القا كننده بيماري MS سبب دميليناسيون و اختلالات حافظه كاري و مرجع فضايي، 14 و 21 روز پس از ضايعه شد. در حالي كه مصرف ويتامين D3 به مدت 14 و 21 روز منجر به بهبود حافظه كاري و مرجع فضايي در مقايسه با گروه دريافت كننده ليزولسيتين گرديد. نتيجه گيري: به نظر مي رسد تيمار ويتامينD3 قادر به ممانعت از كاهش حافظه كاري و مرجع فضايي درمدل تجربي MS است.با اين حال، ارزيابي اثرات مفيد ويتامين D3 بر روي حافظه فضايي در بيماران مبتلا به MSنيازمند مطالعات باليني بسيار گسترده ترمي باشد.