به‌كار گيري مدل هاي طولي در بررسي تاثير ياگ ليزر ايريدوتومي محيطي بر روي سلول هاي اندوتليوم قرنيه در بيماران مشكوك به گلوكوم زاويه بسته اوليه

مقدمه: گلوكوم زاويه بسته اوليه يكي از علت هاي شايع نابينايي در دنيا است و روش هاي درماني آن همراه با عوارض جانبي از جمله كاهش سلول هاي قرنيه همراه است. هدف اين مطالعه بررسي اثر ياگ ليزر ايريدوتومي محيطي بر روي تعداد و مورفولوژي سلول هاي اندوتليوم قرنيه در بيماران مشكوك به گلوكوم زاويه بسته اوليه مي باشد. روش كار: دراين مطالعه طولي، تمامي 34 بيمار كه با تشخيص احتمالي مشكوك به گلوكوم زاويه بسته اوليه طي سال 92-1391 به درمانگاه هاي پوستچي و مطهري مراجعه كرده بودند، تحت ياگ ليزر ايريدوتومي محيطي قرارگرفتند. تعداد و مورفولوژي سلول هاي قرنيه بيماران يك بار قبل از انجام ليزر و سپس 3 ماه، 6 ماه و 1 سال بعد از انجام ليزر ثبت شد. براي بررسي تعداد و مورفولوژي سلول هاي اندوتليوم قرنيه از مدل هاي انتقال بيزي و اثرات تصادفي بيزي استفاده شد. نتايج: در اين مطالعه 88.2% (30 نفر) از افراد را زنان تشكيل دادند و ميانگين (±انحراف معيار) سن آنها 7.903±53.41 سال بود. بر اساس نتايج مدل هاي برازش يافته، هيچ يك از متغيرهاي سن، جنسيت و زمان بر روي ميانگين ميزان هگزاگوناليتي سلول هاي اندوتليوم قرنيه بعد از تابش ياگ ليزر اثر آماري معناداري نداشته و تنها فاكتور سن بر تعداد سلول هاي اندوتليوم قرنيه اثر معناداري داشت. بحث و نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه ياگ ليزر ايريدوتومي محيطي بر روي تعداد و مورفولوژي سلول هاي قرنيه بيماران مشكوك به گلوكوم زاويه بسته اوليه اثر مخربي ندارد و مي تواند به عنوان يك روش پيشگيري كننده با عوارض جانبي كمتر در اين بيماران استفاده گردد.