اداره سندرم مين يا سندرم مفصل توراكولومبار(گزارش موردي)

زمينه و هدف: سندرم مين يا سندرم مفصل توراكولومبار(پشتيكمري) بيماري نسبتا شايع، با تشخيص آسان براساس علايم باليني و معاينه مي باشد كه درمان هاي موجود براي آن بسيار موثر مي باشد. اما بدليل عدم وجود مشخصه تصويربرداري در بعضي از اين بيماران و نرمال بودن پاراكلينيك، تشخيص صحيح اغلب از نظر پزشك دور مي ماند. گاهي علايم بيماري برخلاف نرمال بودن تصويربرداري و نوار عصب و عضله بسيار شديد است و تشخيص سريع در كاهش درد بيمار از عوارض بعدي جلوگيري مي كند. معرفي بيمار: خانم 47 ساله با شكايت دردكمر و باسن و قسمت جانبي قدامي ران پا از يكسال قبل به كلينيك درد مراجعه كردند.كه در نهايت با تشخيص سندرم مين تحت بلوك شاخه لترال دورسال راموس ريشه عصبي پشتي يازدهم و دوازدهم قرار گرفت و بهبود يافت. نتيجه گيري: سندرم مين از جمله بيماري هايي است كه علاوه بر دردهاي شديد بيمار در سه منطقه(معمولا پايين تر از سطح درگير) گفته شده و با الگوي تقريبا مشخص وجود دارد، ممكن است علايم مشخصه خاص آزمايشگاهي، تصويربرداري ويا نوار عصب و عضله مشكل عمده اي يافت نشود، بنابراين پزشك را در تشخيص سردرگم كند.