تاثير تمرينات هوازي بر سطوح پلاسمايي 25- هيدروكسي ويتامين D و مقاومت انسوليني زنان يائسه پرفشارخون با ديابت نوع 2

زمينه و هدف: كمبود ويتامين D به عنوان يك مشكل اصلي در سراسر جهان شناخته شده است و ممكن است نقش مهمي را در پاتوژنز ديابت نوع 2 ايفا نمايد. هدف كلي اين پژوهش بررسي اثر تمرين هوازي بر سطوح 25 هيدروكسي ويتامين D و مقاومت انسوليني در زنان يائسه پرفشارخون با ديابت نوع 2 بود. روش كار: در اين تحقيق نيمه تجربي، 20 زن ديابتي نوع 2 بطور تصادفي به گروه هاي تمرين هوازي و كنترل تقسيم شدند. برنامه تمريني شامل 25 تا 40 دقيقه تمرين هوازي با شدت 50 تا 70 حداكثر ضربان قلب، 3 جلسه در هفته و به مدت 8 هفته بود. سطوح 25هيدروكسي ويتامين D، گلوگز و انسولين به ترتيب با استفاده از روش ايمنواسي، آنزيماتيكـ كالريمتري و الايزا سنجيده شد. مقاومت انسوليني از طريق معادله HOMAIR تعيين شد. آناليز داده ها با استفاده از آزمون هاي t زوجي و tمستقل در سطح معني داري (0.05 p) انجام شد. يافته ها: پس از 8 هفته تمرين هوازي، كاهش معني داري در فشارخون سيستولي و دياستولي، گلوگز و مقاومت انسوليني در زنان يائسه پرفشارخون با ديابت نوع 2 مشاهده شد كه با افزايش معني داري در سطوح 25 هيدروكسي ويتامين D نيز همراه بود (0.05 p). نتيجه گيري: تمرين هوازي منظم مي تواند منجر به كاهش فشارخون سيستولي و دياستولي، سطوح گلوگز، انسولين و مقاومت انسوليني زنان يائسه پرفشارخون با ديابت نوع 2 شود كه اين اثرات حمايتي ورزش ممكن است به توسعه سطوح ويتامين D مربوط شود.