تاثير آموزش نوروفيدبك بر كاركردهاي اجرايي (تمركز، طرح ريزي و حافظه فعال) دانش آموزان دختر ابتدايي مبتلا به اختلال نارسايي توجه / بيش فعالي

زمينه و هدف: بسياري از مشكلات دانش آموزان مبتلا به اختلال نارسايي توجه/بيش فعالي به اختلال در كاركردهاي اجرايي مربوط است كه آموزش نوروفيدبك در بهبود آنها موثر هستند. اين مطالعه با هدف بررسي تاثير آموزش نوروفيدبك بر كاركردهاي اجرايي ( تمركز، طرح ريزي و حافظه فعال) دانش آموزان دختر ابتدايي مبتلا به اختلال نارسايي توجه/بيش فعالي انجام شد. روش كار: اين مطالعه نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون و پس آزمون بود. جامعه آماري اين پژوهش همه دانش آموزان دختر ابتدايي مبتلا به اختلال نارسايي توجه/بيش فعالي مراجعه كننده به مراكز مشاوره شهر قرچك در سال 1394 بودند. در مجموع 30 دانش آموز با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه جايگزين شدند. گروه آزمايش 12 جلسه 60 دقيقه اي با روش نوروفيدبك آموزش ديد. براي اندازه گيري تمركز، طرح ريزي و حافظه فعال به ترتيب از آزمون هاي كامپيوتري CPT، T-London و N-back استفاده شد. داده ها با نرم افزار SPSS19 و با روش تحليل كوواريانس چندمتغيري تحليل شدند. يافته ها: نتايج نشان داد ميان گروه هاي آزمايش و كنترل در هر سه متغير تمركز، طرح ريزي و حافظه فعال تفاوت معناداري وجود داشت. به عبارت ديگر روش آموزش نوروفيدبك به طور معناداري باعث افزايش تمركز، طرح ريزي و حافظه فعال دانش آموزان دختر ابتدايي مبتلا به اختلال نارسايي توجه/بيش فعالي شد (0.01 p). نتيجه گيري: با توجه به نتايج پژوهش پيشنهاد مي شود درمانگران و روانشناسان باليني از روش آموزش نوروفيدبك براي افزايش تمركز، طرح ريزي و حافظه فعال دانش آموزان مبتلا به اختلال نارسايي توجه/بيش فعالي استفاده كنند.