ابليس و شيطان در انديشه‌ و آثار سعدي

پرداختن به عرفان و تصوف به طور خاص و توجه به دانش‌هاي قرآني به طور عام از رويكردهاي مهم و رايج شاعران در روزگار سعدي است. اين رويكرد به گستردگي و البته با نگرش خاص سعدي، در كليات او نمودي آشكار دارد. در كنار موضوعات گوناگون حوزه‌ي دين و عرفان، پرداختن به ابليس و مضامين داستاني مربوط به آن يكي از موارد پربسامد در نزد شاعران عارف يا عرفان‌گراي سبك عراقي است كه در كليات سعدي نيز به فراواني كاربرد يافته است. با توجه به ويژگي‌هاي خاص عرفان در شعر و انديشه‌ي سعدي كه تا حدودي شخصي است در اين مقاله نشان داده‌ايم كه سعدي از سه منظر ايراني، عرفاني و ديني به موضوع ابليس نگريسته اما در اين حوزه، نگاه او بيشتر متأثر از ديدگاه ايراني است.