اثر رزيگليتازون بر آنژيوژنز قلبي در رت‌هاي نرمال و ديابتي

مقدمه: كانديدا ارتوپسيلوزيس و كانديدا متاپسيلوزيس گونه‌‌ها‌ي مخمري تازه كشف ‌شده‌اي هستند كه از لحاظ فنوتيپي از گونه‌ي كانديدا پاراپسيلوزيس غيرقابل تشخيص مي‌‌باشند. در مطالعه‌ي حاضر، با استفاده از روش‌‌ها‌ي مولكولي فراواني و انتشار كانديدا ارتوپسيلوزيس و كانديدا متاپسيلوزيس در بين جدايه‌ها‌ي كانديدا پاراپسيلوزيس در نمونه‌‌ها‌ي مختلف باليني در ‌ايران بررسي شده است. روش‌ها: DNA ژنومي ‌‌مخمري 935 جدايه‌ي مخمري با استفاده از فيلتر FTA از كشت تازه‌ استخراج شد. ابتدا ناحيه‌ي ITS مخمر‌ها‌ با پرايمر‌‌ها‌‌ي عمومي ‌‌ITS1 و ITS4 تقويت و پس از برش آنزيمي ‌‌باMspI گروه كانديدا پاراپسيلوزيس شناسايي شد. سپس ژن SADH تقويت و سه گونه‌ي كانديدا پاراپسيلوزيس، متاپسيلوزيس و ارتوپسيلوزيس به كمك هضم آنزيمي ‌‌با NlaIII افتراق داده شد. يافته‌ها: در مجموع 111 جدايه به عنوان گروه پاراپسيلوزيس شناسايي شد كه از بين آن‌ها‌ 18 جدايه (2/16 درصد) كانديدا ارتوپسيلوزيس و 93 جدايه (7/83 درصد) كانديدا پاراپسيلوزيس بودند. هيچ يك از جدايه‌‌ها‌‌ به عنوان كانديدا متاپسيلوزيس شناسايي نشد. بيشترين جدايه‌‌ها‌‌ي كانديدا ارتوپسيلوزيس مربوط به نمونه‌‌ها‌‌ي ناخن بود. نتيجه‌گيري: كانديدا ارتوپسيلوزيس گونه‌ي كميابي در‌ ايران نبوده و به نظر مي‌رسد تعداد زيادي از استرين‌‌ها‌‌يي كه ممكن است در ‌ايران به عنوان كانديدا پاراپسيلوزيس شناسايي شوند، در واقع گونه‌ي ارتوپسيلوزيس باشند.