اثربخشي آموزش يوگا بر ميزان توجه ديداري و شنيداري كودكان با نشانگان بيش فعالي

زمينه و هدف: موضوع توجه يكي از پيچيده ترين و مهم ترين عوامل مؤثر در آموزش و يادگيري است؛ كه مشكلات عمده اي را در عملكرد تحصيلي، اجتماعي، شناختي، هيجاني و سپس عملكرد شغلي و خانوادگي در بزرگ سالي كودكان بيش فعال ايجاد مي كند؛ بنابراين پژوهش باهدف بررسي ميزان اثربخشي آموزش ورزش يوگا بر بهبود توجه ديداري و شنيداري كودكان پسر با اختلال نارسايي توجه/ بيش فعالي انجام گرفت. روش كار: روش پژوهش از نوع نيمه آزمايشي بود. جامعه ي آماري پژوهش شامل كودكان 6 ساله پيش دبستاني سال 96-95 شهر تهران بود روش تحقيق نيمه آزمايشي، طرح پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل استفاده شد. در اين راستا، دانش آموزان دوره ي راهنمايي دو مدرسه ي پيش​دبستاني شهر تهران با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي چندمرحله اي انتخاب و غربال شدند. درنهايت، 35 نفر به روش نمونه گيري هدفمند و مبتني بر نتايج مقياس درجه بندي اسنپ (Snap iv) انتخاب و با روش تصادفي به گروه هاي آزمايش و كنترل تقسيم شدند (گروه آزمايش 18 نفر و گروه كنترل 17 نفر). آموزش ورزش يوگا (20 جلسه در 7 هفته) بر روي گروه آزمايش انجام گرفت. ابزار مورداستفاده اين پژوهش مقياس درجه بندي اسنپ و آزمون نپسي (NEPSI) بود. تجزيه و تحليل داده هاي اين پژوهش با روش آماري تحليل كوواريانس صورت گرفت. يافته ها: نتايج پژوهش نشان داد كه آموزش ورزش يوگا بر بهبود توجه ديداري و شنيداري كودكان با اختلال نارسايي توجه/ بيش فعالي مؤثر است (0.001 p). نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي پژوهش حاضر پيشنهاد مي شود از يوگا براي بهبود توجه ديداري و شنيداري كودكان با اختلال كمبود توجه/ بيش فعالي استفاده شود.