اثربخشي بسته درمان تلفيقي (سبك زندگي سلامت مبتني بر پذيرش و تعهد درماني ) ‌با درمان مبتني بر ذهن‌آگاهي بر خودمراقبتي و هموگلوبين گليكوزيله بيماران مبتلا به ‌ديابت نوع دو

اهداف: دياﺑﺖ از بيماري هايي است ﮐﻪ در ﺻﻮرت ﻫﻤﺒﻮدي ﺑﺎ خودمراقبتي پايين، تشديد مي شود. ﻫﺪف ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ تعيين اثربخشي بسته درمان تلفيقي (سبك زندگي سلامت مبتني بر پذيرش و تعهد درماني) با درمان مبتني بر ذهن آگاهي بر خودمراقبتي و هموگلوبين گليكوزيله بيماران مبتلا به ديابت نوع دو بود. مواد و روش ها: در اين پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري كه در سال ۱۳۹۶ انجام شد، ۴۵ زن مبتلا به ديابت نوع دو در شهر اصفهان به طور تصادفي در ۳ گروه (دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل) قرار گرفتند. ابزار سنجش شامل پرسش نامه خودمراقبتي توبرت و آزمايش هموگلوبين گليكوزيله بود. گروه درمان تلفيقي طي ۱۲ جلسه ۱۸۰دقيقه اي و گروه درمان مبتني بر ذهن آگاهي طي ۱۰ جلسه ۱۲۰دقيقه اي تحت درمان قرار گرفتند. داده ها توسط تحليل واريانس با اندازه گيري تكرارشده و آزمون تعقيبي بونفروني به وسيله نرم افزار SPSS ۲۱ تحليل شدند. يافته ها: نمرات خودمراقبتي، بين دو گروه آزمايش و كنترل تفاوت معني داري داشت؛ گروه زندگي سلامت و ACT با گروه ذهن آگاهي و گروه كنترل، و گروه ذهن آگاهي با گروه كنترل داراي تفاوت معني دار بود. ميزان هموگلوبين گليكوزيله، بين دو گروه آزمايش و گروه كنترل تفاوت معني دار داشت. گروه زندگي سلامت و ACT با گروه ذهن آگاهي و گروه كنترل داراي تفاوت معني دار بود، ولي گروه ذهن آگاهي با گروه كنترل تفاوت معني دار نداشت. نتيجه گيري: درمان سبك زندگي سلامت مبتني بر پذيرش و تعهد موجب بالابردن توانايي خودمراقبتي و كاهش هموگلوبين گليكوزيله در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو شده و نسبت به گروه درمان مبتني بر ذهن آگاهي (درمان استاندارد) كارآيي بهتري دارد.