بررسي الگوي توسعه حرفه‌اي دانشجويان دكتري علوم تربيتي بر اساس نظريه زمينه‌اي

مطالعۀ حاضر در پي ارائه مدلي جهت تبيين توسعه حرفه اي دانشجويان دكتري رشته علوم تربيتي است. به جهت عدم كفايت مدل هاي ارائه شده در ادبيات موجود براي تبيين توسعه حرفه اي دانشجويان رشته علوم تربيتي در ايران و به دست آوردن داده هايي متناسب با زمينه موردمطالعه، از روش كيفي نظريه مبتني بر زمينه استفاده شد. داده هاي مطالعه از طريق مصاحبه با 18 نفر از دانشجويان دكتري رشته علوم تربيتي گردآوري شد. با طبقه بندي مفاهيم، مقوله هاي فرعي و محوري و يافتن مقوله هسته اي با استفاده از روش كدگذاري باز، محوري و انتخابي مقوله هاي شكل دهنده توسعه حرفه اي دانشجويان و روابط بين آن ها در قالب مدل پارادايمي ظهور يافت كه شامل شرايط علّي (3 مقوله)، مقوله هسته اي (درگيرشدن دانشجويان در فعاليت هاي حرفه اي)، راهبرد (3 مقوله)، زمينه (5 مقوله)، شرايط مداخله گر (5 مقوله) و پيامدها (4 مقوله) مي شود.