بررسي سيستم ايمني هومورال و سلولي در خلبانان نيروي هوايي ارتش جمهوري اسلامي ايران

مقدمه: هوانوردي مي تواند يك محيط كاملاً استرس زا براي انسان ايجاد كند. اضطراب و استرس ناشي از اين سفرها بيشتر در پرسنل ارتش كه ماموريت هاي جنگي انجام مي دهند، ديده مي شود. در كنار استرس، نيروي گرانش پايين، تشعشعات كيهاني و فشار كم اكسيژن در ارتفاعات بالا، مي تواند بر سيستم هاي فيزيولوژيك بدن، خصوصاً سيستم ايمني تأثيرگذار باشد. هدف از اين مطالعه بررسي سطوح مختلف ايمني سلولي و هومورال در خلبانان نيروي هوايي است. روش بررسي: در اين تحقيق موردي شاهدي نمونه هاي خون 20 نفر از خلبانان از نظر ماركرهاي سطح سلولي CD3، CD4، CD8، CD16 و CD56 به روش فلوسايتومتري، همچنين از نظر سطح آنتي بادي IgE توتال و آنتي بادي هاي M و G عليه ويروس هاي هرپس سيمپلكس 1و 2، سايتومگال و اپشتن بار به روش الايزا، مورد سنجش قرار گرفتند و با گروه كنترل مقايسه انجام شد. يافته ها: نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد كه درصد سلول هاي نوتروفيل خون محيطي، لنفوسيتT كشنده(CD و CD )و سلول هاي كشنده طبيعي (CD ) در خلبانان نسبت به گروه كنترل به طور معني داري بالا بود(05/0 p). در مقابل درصد كل لنفوسيت هاي خون محيطي و لنفوسيت هاي T ياور ( CD و CD )در خلبانان به طور معني داري پايين بود(05/0 p ). بحث و نتيجه گيري: اين نتايج نشان داد كه هوانوردي مي تواند باعث تغييراتي در سيستم ايمني خلبانان، خصوصاً سيستم ايمني سلولي گردد.