شناسايي مؤلفه‌هاي مديريت زمان در فرايند آموزش ضمن خدمت كاركنان (پژوهش كيفي: مطالعه موردي ارتش جمهوري اسلامي ايران)

زمان و منابع در هر سازمان محدود است. انتظار داشتن آمادگي رزمي جهت پاسخگويي به هر گونه تهديد، كمترين توقع از كاركنان آموزش ديده ارتش است. برآورده نمودن چنين انتظاري مستلزم داشتن آموزشي است كه نسبت به زمان فعلي، فاصله كمتري داشته و به هنگام باشد. پژوهش حاضر با هدف شناسايي مؤلفه‌هاي مديريت زمان در فرايند آموزش ضمن خدمت كاركنان ارتش انجام گرفته است. اين پژوهش كيفي از نظر نوع استفاده كاربردي به روش تحليل متن مي‌باشد. فرآيند گردآوري داده‌ها، مشتمل بر 24 مصاحبه نيمه ساختاريافته از متخصصين حوزه آموزش ضمن خدمت كاركنان ارتش كه مطلع، صاحب‌نظر و مسلط به موضوع پژوهش بودند، انجام شد. نمونه‌گيري گلوله برفي تا اشباع داده‌ها ادامه يافت. تحليل داده‌ها به‌طور هم‌زمان با جمع‌آوري داده‌ها و به روش آناليز محتواي كيفي با بكارگيري نرم‌افزار اطلس‌تي‌آي انجام شد. تحليل داده‌ها با كدگذاري (باز، محوري و انتخابي) منجر به استخراج 473 كد گرديد اين كدها به سه مقوله اصلي (عوامل فردي، عوامل محيطي و عوامل سازماني) و 21 مقوله فرعي دسته‌بندي شدند. مقوله كلي اول عوامل محيطي مديريت زمان و داراي 6 مقوله فرعي است مقوله كلي دوم عوامل فردي مديريت زمان و داراي 7 مقوله فرعي است. مقوله كلي سوم عوامل سازماني مديريت زمان و داراي 8 مقوله فرعي است. در نهايت مؤلفه‌هاي مديريت زمان در فرآيند آموزش ضمن خدمت كاركنان ارتش از ديد مصاحبه شوندگان و پژوهشگران و نويسندگان كتب مديريت زمان به تصوير كشيده شده، محورهاي اصلي و فرعي مقولات و ارتباط بين آنها از طريق تبيين آنها، احصاء گرديد.

فاقد چكيده لاتين