كاربست رويكرد روانشناختي گوردون آلپورت بر سير تطوّر و تحوّل «معشوق» در ادبيات كلاسيك فارسي

ادبيات فارسي كلاسيك را اگر به تمامي ، ادبيات تغزل و عشق نتوان ناميد، اما بي شك بخش عمده اي از آن را بايد در قلمرو عشق و غزل دانست؛ يگانه فرمانرواي اين خطّه نيز كسي نيست، جز «معشوق» كه هردم به شكلي و جامه اي در مي آيد و جلوه گري مي كند؛ گاهي آسماني مي شود و گاهي زميني. گاه نيز معشوق، زميني- آسماني است. هدف اين پژوهش بررسي اين تحوّل، تنوّع و دگرگوني در دوره هاي مختلف شعر كلاسيك فارسي است؛ به اين منظور ديدگاه روانشناسي آلپورت، ملاك و ابزار پژوهش قرار گرفته است. آلپورت رفتار انسان ها را از منظر انگيزه مورد بررسي قرار داده است. در اين پژوهش نيز سير تحول و تكوين «معشوق» در ادبيات فارسي از همين ديدگاه بررسي شده است. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه سير تكاملي معشوق در ادبيات فارسي با ديدگاه آلپورت قابل تبيين و بررسي مي باشد.