مديريت دانش در سازمان‌هاي امروزي

مديريت دانش و اطلاعات، به عنوان مهم‌ترين منابع ثروت در جوامع فراسرمايه داري كنوني، امري اجتناب‌ناپذير است. همچنين، از آنجا كه تسهيل و تسريع در فرايند تبديل داده‌هاي پراكنده به اطلاعات، دانش، خرد، مهارت، تخصص و خبرگي و نيز، انتقال و به اشتراك گذاري آنها؛ زمينه‌ساز توليد محتواي آموزشي و مديريت صحيح دانش بوده و ضمن افزايش بهره‌وري كاركنان، موجب ايجاد مزيت رقابتي براي سازمان مي‌شود؛ اثربخشي و انعطاف‌پذيري خاص سازمان‌هاي امروزي در اين زمينه، نيازمند درك مطلوب و شناخت مفهوم دانش، مديريت دانش و فرآيند‌هاي مربوط به آن است. در اين مقاله، كه با رويكرد كيفي و استفاده از روش مطالعه اسنادي نگاشته شده؛ ضمن اشاره به مفاهيم مرتبط با دانش و توليد و انتقال آن؛ ملاحظات اساسي فرايند تبديل دانش ضمني و تجارب كاركنان به محتواي آموزشي مورد بررسي قرار گرفته است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد، تحقق مطلوب فرايند مديريت دانش در سازمان‌هاي امروزي، در گرو رفع موانع انتقال و به اشتراك گذاري دانش و توجه به الزامات ساختاري و ابعاد محتوايي آن است.

فاقد چكيده لاتين