ارتباط ميان سطح سرمي ‌25 هيدروكسي ويتامين D با نمايه‌هاي گليسمي ‌در افراد مبتلا به ديابت نوع 2 در مقايسه با افراد سالم

مقدمه: كمبود ويتامين D از شيوع بالايي در دنيا و به خصوص در كشورهاي آسيايي از جمله ايران برخوردار است. شواهد متعددي در زمينه‌ي ارتباط ميان سطح سرمي ‌25 هيدروكسي ويتامين D [(OH)D25] و شيوع ديابت نوع 2 وجود دارد. هدف اين مطالعه، بررسي ارتباط سطح سرمي ‌(OH)D25 با نمايه‌هاي گليسمي ‌در افراد مبتلا به ديابت نوع 2 در مقايسه با افراد سالم بود. روش‌ها: اين مطالعه‌ي مورد- شاهدي بر روي 180 نفر شامل 95 بيمار مبتلا به ديابت نوع 2 از بين مراجعه كنندگان به انجمن ديابت ايران و 85 فرد سالم كه از نظر سن و جنس با گروه بيمار تطابق داشتند، انجام گرفت. علاوه بر اندازه‌گيري سطح سرمي ‌(OH)D25، كلسيم، فسفر، هورمون پاراتورمون، پروفايل قندي شامل سطح سرمي ‌ناشتاي قند خون، هموگلوبين گليكوزيله، انسولين و شاخص HOMA-IR (Homeostasis model of assessment- insulin resistance) اندازه گيري شدند. يافته‌ها: 82 درصد افراد ديابتي و 75.6 درصد افراد سالم دچار كمبود‌ يا ناكفايتي وضعيت ويتامين D بودند. در افراد سالم و ديابتي ارتباط معكوسي ميان سطح سرمي ‌(OH)D25 و فراسنج‌هاي كنترل ديابت وجود داشت كه در مورد قند خون ناشتا و هموگلوبين گليكوزيله در ديابتي‌ها معني‌دار بود (0.05 P). نتيجه‌گيري: نتايج حاصل نشان دهنده‌ي شيوع بالاي كمبود ويتامين D در افراد سالم و ديابتي نوع 2 بود. به احتمال زياد ويتامين D مي‌تواند در كنترل فراسنج‌هاي گليسمي ‌در بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 نقش داشته باشد.