بررسي فاصله‌ي زماني بين شروع علايم تا تشخيص قطعي سرطان مثانه

مقدمه: پيش‌گيري ثانويه به صورت تشخيص زودرس در بيماري‌هايي مانند سرطان مثانه، نقش بسزايي در پاسخ به درمان و يا كاهش عوارض بيماري دارد. بنابراين در اين پژوهش فاصله‌ي زماني بين شروع علايم تا تشخيص قطعي و عوامل مؤثر بر آن را به منظور ارائه‌ي راهبردي جهت كوتاه‌تر شدن اين زمان مورد بررسي و تحليل قرار داديم. روش‌ها: در اين مطالعه 82 بيمار مبتلا به سرطان مثانه بررسي شدند. يافته‌ها: ميانگين فاصله‌ي زماني بين شروع علايم تا تشخيص قطعي بيماري 3.8 ماه بود. ميانگين تأخير بيماران در مراجعه به پزشك پس از شروع علايم، 2.76 و ميانگين تأخير پزشك عمومي‌ در ارجاع بيمار به متخصص اورولوژي 0.98 ماه بود. نتيجه‌گيري: مطالعه‌ي حاضر نشان داد كه تأخير بيماران در مراجعه به پزشك و تعلل پزشكان عمومي ‌در ارجاع به موقع بيماران دو عامل اصلي تأخير در تشخيص بود. اين امر نشان دهنده‌ي لزوم اطلاع رساني عمومي ‌در راستاي مراجعه‌ي زود هنگام بيماران پس از شروع علايم و بهبود آموزش پزشكان عمومي ‌است.