بررسي مقايسه‌اي تأثير دو روش بيهوشي با پروپوفول و ايزوفلوران بر ميزان بروز آگاهي حين عمل (Awareness) و ضريب APGAR نوزادان در اعمال جراحي سزارين انتخابي

مقدمه: با توجه به كاربرد بالاي بيهوشي عمومي در ايران در مقايسه با ساير روش‌هاي بيهوشي در جراحي سزارين و انتخاب آن از طرف خود مادران باردار، هدف اين مطالعه، مقايسه‌ي تأثير دو روش بيهوشي با پروپوفول و ايزوفلوران بر ميزان بروز آگاهي حين عمل (Awareness) و ضريب APGAR نوزادان در جراحي سزارين انتخابي بود.روش‌ها: در اين مطالعه‌ي كارآزمايي باليني دوسوكور، تعداد 90 خانم باردار 35-18 ساله‌ي كانديد سزارين غير اورژانس با ASA (American Society of Anesthesiologists) كلاس 1 و 2 به صورت تصادفي وارد دو گروه مساوي شدند. القاي بيهوشي در هر دو گروه يكسان و توسط پروپوفول و سوكسينيل كولين انجام شد و نگهداري بيهوشي در گروه 1 با µg/kg/min 100 پروپوفول و در گروه 2 با MAC 1 ايزوفلوران و با هدف حفظ BIS (Bispectral index score) در محدوده‌ي 45 تا 60 انجام شد. داده‌ها با كمك آزمون‌هاي آماري t و 2χ آناليز شد.يافته‌ها: اطلاعات پايه‌ي هر دو گروه بيماران، ضريب APGAR نوزادان و تغييرات هموديناميك مادران در دو گروه تفاوت معني‌داري نداشت. 7 بيمار از 90 مورد، بعد از بيداري روياهايي را به خاطر مي‌آوردند (به ترتيب 8.9 در مقابل 6.7 درصد در گروه‌هاي پروپوفول و ايزوفلوران) كه اختلاف معني‌داري نداشت. نتيجه‌گيري: ميزان بروز آگاهي حين عمل، ضريب APGAR نوزادان و متغيرهاي هموديناميك در دو گروه تحت بيهوشي با ايزوفلوران و پروپوفول اختلاف معني‌داري نداشت و با آمارهاي منتشر شده از ساير مطالعات كه در حدود 0.1 تا 7 درصد مي‌باشد، همخواني داشت. بنابراين انجام مطالعات بيشتر، براي مقايسه‌ي اثر اين دو دارو در حجم نمونه‌ي بزرگتر توصيه مي‌شود.