بررسي اثر راديولوژيكي داربست بيوگلس ژلاتيني بر ترميم نقص استخوان جمجمه در مدل حيواني سگ

مقدمه: هدف از مطالعه‌ي حاضر ارزيابي راديولوژيكي ظرفيت بازسازي استخوان با داربست نانوبيوگلس ژلاتيني در مدل نقص جمجمه‌ي سگ بود. روش‌ها: در اين مطالعه در استخوان فرونتال چهار سگ نر بالغ جوان، تحت بيهوشي، دو حفره به قطر 0.5 ميلي‌متر ايجاد شد. در يكي از حفرات داربست ژلاتيني كار گذاشته شد و حفره‌ي ديگر به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. 4 و 8 هفته پس از عمل جراحي، ارزيابي راديولوژيكي تشكيل استخوان توسط دستگاه CBCT (Cone beam computed tomography) صورت گرفت. يافته‌ها: مقايسه‌ي اندازه‌ي قطر حفرات نشان داد كه ميانگين قطر حفرات 4 و 8 هفته پس از عمل بين دو گروه داربست ژلاتيني و شاهد اختلاف معني‌داري نداشت (به ترتيب 0.522 = P و 0.064 = P). ميانگين دانسيته‌ي استخواني نيز 4 و 8 هفته بعد از عمل جراحي در گروه داربست ژلاتيني با گروه شاهد اختلاف معني‌داري نداشت (به ترتيب 0.603 = P و 0.300 = P). نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج به دست‌آمده به نظر مي‌رسد كه داربست بيوگلس ژلاتيني در فاصله‌هاي زماني مورد مطالعه در مقايسه با گروه شاهد بر سرعت استخوان‌سازي اثر نداشته است.