شيوع آنمي در كودكان ايران: غربالگري باليني دانش آموزان سال اول مقاطع تحصيلي ابتدايي، راهنمايي و دبيرستان

مقدمه: آنمي يكي از مسايل شايع بهداشتي در دنيا است كه به ويژه در كودكان و نوجوانان با اختلال رشد و تكامل، كاهش ضريب هوشي و افت تحصيلي، مشكلات خلقي و رفتاري همراه است. مطالعه‌ي حاضر جهت تعيين شيوع اين بيماري در دانش‌آموزان و شناسايي افراد مبتلا و در معرض خطر در سراسر ايران انجام شد. روش‌ها: در اين مطالعه‌ي توصيفي- مقطعي، در طي برنامه‌ي معاينات دانش‌آموزي، تمام دانش‌آموزان سال اول ابتدايي، راهنمايي و دبيرستان سراسر كشور از نظراختلالات مختلف از جمله آنمي معاينه شدند. وجود علايم باليني و نشانه‌هاي آنمي در معاينه‌ي فيزيكي، ملاك آنميك بودن فرد در نظر گرفته شد. گردآوري داده‌ها با استفاده از اطلاعات مندرج در شناسنامه‌ي سلامت دانش‌آموزان انجام گرديد. يافته‌ها: اين مطالعه، شيوع آنمي را در دانش‌آموزان 4.5 درصد نشان داد. شيوع آنمي در دختران 5.5 درصد، در پسران 3.5 درصد، در شهرها 4.6 درصد و در روستاها 4.1 درصد به دست آمد. شيوع آنمي در دانش‌آموزان سال اول ابتدايي، راهنمايي و دبيرستان به ترتيب 4.8، 4.5 و 4.1 درصد بود. نتيجه‌گيري: شيوع آنمي در دانش‌آموزان به ويژه سال اول ابتدايي، نگران كننده است و اهميت بيماريابي دقيق و شناسايي افراد در معرض خطر با برنامه‌هاي غربالگري گسترده، مداوم و با حساسيت بالا را مي‌رساند. همچنين طراحي و اجراي برنامه‌هاي مناسب جهت پيشگيري و درمان بيماري در جامعه و مدارس ضروري است.