اثر محافظتي سير بر سميت ناشي از استرس اكسيداتيو آمينوگليكوزيدها

مقدمه: نفروتوكسيسيتي ناشي از مصرف آمينوگليكوزيدها به توليد گونه‌هاي آزاد اكسيژني (ROS يا Reactive oxygen species) در كليه نسبت داده شده است. سير داراي خواص آنتي اكسيداني است و هدف از اين مطالعه، بررسي اثر سير بر بهبود نفروتوكسيسيتي ناشي از جنتامايسين بود. روش‌ها: در يك تحقيق مداخله‌اي، 50 رت نر نژاد ويستار در 5 گروه با تعداد مساوي بدين شرح تقسيم شدند: گروه I بدون دريافت دارو، گروه II دريافت كننده‌ي جنتامايسين (mg/kg 100 به مدت 10 روز)، گروه III گروه عصاره‌ي سير (mg/kg 20 از طريق تزريق داخل صفاقي به مدت 10 روز)، گروه IV گروهي كه ابتدا جنتامايسين و سپس عصاره‌ي سير (mg/kg 20 به مدت 10 روز) دريافت كرد و گروه V گروه جنتامايسين و عصاره‌ي سير به طور همزمان (10 روز). نيتروژن اوره‌ي خون (BUN يا Blood urea nitrogen) و كراتينين (Cr يا Creatinine) سرم اندازه‌گيري و كليه‌ها از نظر معيارهاي مورفولوژيكي درگير كننده‌ي سلول توبولي بررسي و با يكديگر مقايسه شدند. يافته‌ها: مصرف سير پس از مصرف جنتامايسين سطوح BUN و Cr را به طور قوي كاهش داد (0.050 P). مصرف 10 روزه‌ي سير پس از درمان با جنتامايسين، درجه‌ي آسيب پاتولوژي را نيز به طور معني‌داري برگشت داد. نتيجه‌گيري: سير يك داروي نفروپروتكتيو است كه شايد بتوان به منظور كاهش آسيب توبولي ايجاد شده توسط جنتامايسين از آن استفاده كرد.